sobota, 22 lutego 2014

Od Kevin'a - Cz. 1

Wstałem wcześnie rano. Zszedłem z łóżka i przeciągnąłem się. Dzień zapowiadał się bardzo ładnie. Świeciło słońce, za oknem latały rozśpiewane ptaki. Podszedłem bliżej. W stajni zauważyłem już wyciągniętą głowę Red'a. Pewnie nie mógł się doczekać śniadania. Obok łóżka miałem już naszykowane ubranie. Szybko się w nie przebrałem. Była dopiero siódma. Zszedłem na dół po schodach. Wszedłem do kuchni. Nikogo nie było. Podszedłem do lodówki. Otworzyłem drzwiczki i wyciągnąłem jogurt. Następnie otworzyłem szafkę i wyciągnąłem płatki kukurydziane. Odsunąłem krzesło i usiadłem przy stole. W domu panowała totalna cisza. Zjadłem śniadanie i poszedłem do łazienki wziąć prysznic. Zeszło się z tym tylko dziesięć minut. wróciłem do kuchni i wziąłem jabłko z koszyka. Założyłem buty i wybiegłem z domu. pobiegłem do stajni. Tam z wyciągniętą głową nad drzwiami stał piękny Kasztanek. Wyciągnąłem rękę do niego. On ją obwąchał po czym trącił wesoło. Wyczuł zapach jabłka, bo trącał moją kieszeń, gdzie było jabłko
- No już - powiedziałem sięgając do niej - Masz - dałem kawałek czerwonego jabłka na wyciągniętej dłoni
Kasztanek radośnie zarżał i po chwili po jabłku nie było ani śladu. Rozejrzałem się po stajnie. Wszystkie konie wystawiły łby w nadziei że one też coś dostaną. Na szczęście w kieszeni miałem jeszcze miętówki. Idąc w stronę paszarni każdy koń po kolei dostał po miętówce. Wszedłem do paszarni. Na podłodze leżały puste wiadra. Obok nich leżały buraki i otręby. Zająłem się szykowaniem śniadania dla koni. Ułożyłem wiadra w rządek i kładłem po kolei pasze. Kiedy już skończyłem spojrzałem na zegarek na ścianie. Było już pięć po ósmej. To znaczy że za chwilę przyjedzie dwóch stajennych i że całą rodzina się obudzi. Złapałem za wiadro dla Red'a i poszedłem w stronę boksu. Akurat na podjazd wjechał pierwszy samochód
- Cześć Mattias - przywitałem się widząc mężczyznę wysiadającego z samochody
- Cześć, co tak wcześnie wstałeś? - spytał podchodząc do boksu
- Jakoś tak - wzruszyłem ramionami - Pasze są naszykowane - powiedziałem widząc mężczyznę wchodzącego do paszarni - Tylko trzeba zabrać siatki na siano i wypełnić je nim na wieczór
- Widzę że nas już wyprzedziłeś - stwierdził
- Zajmę się teraz Redem, a za godzinę zabieram go na trening
- Dobrze, a będziesz dzisiaj ćwiczył z Magikiem?
- Pewnie tak, coś ostatnio lepiej mu idzie z przeszkodami, wczoraj podniosłem przeszkodę o czterdzieści centymetrów - powiedziałem głaszcząc kasztanka po szyi
- Niedługo będziesz mógł wybierać się z nim na zawody
- Też tak sądzę - w tym samym czasie na podjazd wjechał drugi stajenny to był Petter, pracuje u nas już dwa lata, mniej niż Mattias
- Cześć - przywitałem się
- Witam - powiedział radosny
- Co tak się cieszysz? - spytał Mattias
- Dziś przyjeżdża nowy koń zapomnieliście?
- Chodzi Ci o Flinta?
- Tak, dokładnie, podobno jest utalentowanym skoczkiem
- Wygrał sporo konkursów.....
- Tak, i wygra ich jeszcze więcej
- Pewnie tak
- Dobra - klasnął w ręce Mattias - Zabieramy się za karmienie koni
- Pomogę wam jak skończę z Redem
- Dobrze
Mężczyźni odeszli. Red wyjadał właśnie z wiadra ostatni plasterek z marchwi. Zawsze dostaje jej najwięcej. To mój ulubieniec. Mam go od źrebaka. Jest nie tylko utalentowany, ale potrafi przeżywać to co ja i umie podnosić na duchu. Bez niego nie wiem co bym zrobił.....
Zamyśliłem się trochę, z zamyśleń wyrwał mnie hałas upadającego wiadra. To znaczy że Red skończył już jeść. Podniosłe,m wiadro i poklepałem kasztanka po jego ciepłej, długiej szyi. Zaniosłem wiadro na swoje miejsce. Stajenni uporali się już z wiadrami. Złapałem za przybory do czyszczenia koni. Red uwielbia jak masuje się mu grzbiet szczotką. Stoi wtedy nieruchomo i mruży oczy. Wygląda tak jak kiedyś, mały grzeczny źrebaczek. Otworzyłem zasuwę od drzwi. Wszedłem do środka zamykając je za sobą. Kasztanek odkręcił się do mnie. Zacząłem mu najpierw czyścić kopyta, bo szczotkowanie zajmuje mi sporo czasu. Kończyłem już trzecie kopyto gdy do stajni przybiegł mój młodszy brat Jared. Rozglądał się po całej stajni, pewnie mnie szukał i nie zauważył mnie za kasztankiem. Zaczął iść przed siebie zaglądając do każdego boksu. Stanął na przeciwko boksu Red'a

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz